Vital Weekly
TELEDROOM - TWO TWOS (CD by Glasvocht Records)
Man behind the Glasvocht label is Filip Gheysen and he's also a
musician going by the name of The Ordinary Seaman, aswell as Alfa and
Picturesque. Together with Wio (who had a bunch of releases on the
Kraak label), he recorded a new album as Teledroom, following a CDR
release of some years ago. Now on a real CD they offer eight lenghty
pieces of mostly guitar oriented musics. Filip plays electric
guitars, effects, vocals, drones) and Wio (acoustic guitars, samples
and vocals). Teledroom finds their inspiration in whatever can be
loosely called post rock with a strong Icelandic breeze (Sigur Ros)
and Canadian wind (Godspeed You Black Emperor). Guitars play
repeating patterns, forming glacier like drones, but always with a
tinkling guitar that arises out of the field. Samples of rhythms are
only sparsely used here and in general the whole work dwells more
guitar and atmospheric drones. Mostly instrumental this Teledroom,
which is fine, because the lesser bits for my taste are those that
involve singing. Luckily this is kept to a minimum. Otherwise the
tunes on this CD work really well in both atmospherical aswell as in
a pop direction. This should defintely be appealling to the fans of
Fat Cat label (and it's a damm pity it's not released on that label,
as it would have certainly applauded more attention). So c'mon and
try something new. (FdW)
Address: http://www.glasvochtrecords.com
De Tijd Cultuur
Gonzo Circus
Kwadratuur
Het duo Teledroom bestaat uit the Ordinary Seamen (Filip Gheysen) en ene wio. Volgens de persbio zijn ze beiden 'homerecorders', maar van gekunstelde en in bedenkelijke klankkwaliteit gerealiseerd opnames is hier geen sprake. Dit zou trouwens ronduit dodelijk geweest zijn voor de muziek die een puur en glashelder geluid nodig heeft om tot haar recht te komen. De nummers op 'Two Twos' nemen immers alle tijd en geven die ook aan de luisteraar om in het geluid te kruipen: klanken als effen en fel gekleurde vlakken die door lang staren (luisteren) intenser en intenser worden. Riedels van akoestische gitaar, lage en lang doorklinkende drones, klikkende elektronica, lichte ruis, beatjes, echo-effecten en af en toe een stem sluiten op elkaar aan, gaan in elkaar over of contrasteren.
Hoewel de muziek vaak op herhaling gebaseerd is, is het niet het herhalende dat het meest beklijft. Door kleine maar permanente veranderingen gebeurt er steeds iets en ontstaan tracks die een quasi oneindige eb- en vloedbeweging realiseren. Zo wordt de getokkelde gitaar in 'The Bible of Aesthetics' gedurende minuten aangedikt tot een hele horde gitaren die allemaal hun akkoord in een eigen ritme spelen. Dit geluid blijft maar groeien en versmelt geleidelijk aan tot één hoge klank die als een felle lichtbundel in de richting van de luisteraar priemt. In 'Set Sail Son' speelt dan weer een canon van verstoorde elektronica de hoofdrol. De stemmen van deze muzikale achtervolging komen steeds dichter op elkaar tot ze één vloeibare klankmassa worden. Hoewel beide tracks meer dan 10 minuten duren, slagen de trage maar steeds aanwezige muzikale veranderingen er in de aandacht geheel bij zich te houden.
Andere tracks zijn gevoelig korter en bevatten meer of duidelijkere verwijzingen. Zo wordt 'My Ordinary Gardrobe' gedragen door een asymmetrisch gitaarmotief dat heel wat mogelijkheden kan bieden, maar die door de beperkte uitwerking niet helemaal benut worden. 'Are You a Widow' plaatst dan weer stem, elektronica en gitaar in totaal verschillende, niet meteen samenhorende toonaarden en maatsoorten samen tot een bizarre collage. De opmerkelijkste referentie duikt op in 'We Did Not Mean to Hurt Glasvocht', waarbij de lang aangehouden drone een doedelzakeffect oproept. Aangevuld met een volkse gitaarmelodie is de sfeer van Schotse Highlands hier nooit ver weg.
Een mooi klinkende cd in de meest primitieve betekenis van het woord. Glashelder, haarscherp en daardoor de ervaring meer dan waard. En 'ervaring' betekent hier meer dan enkel 'beluistering'.
RifRaf
Blue Log
Teledroom - Two two's (Cd op Glasvocht)
Hoewel het Gentse duo Filip Gheysen (Ordinary Seaman en Glasvocht) en Ingwio D'Hespeel (Wio, de portables) zich beiden als 'homerecorders' voordoen, klinkt het resultaat van hun samenwerking wel heel anders dan je wat je op basis daarvan zou verwachten. Geen rauw opgenomen liedjes dus met slechts een stem en de akoestische gitaar maar een perfecte plaat die glashelder klinkt en boordevol staat met drones, electronica en samples. Wanneer tijdens enkele spaarzame momenten Wio dan wel zingt en zijn akoestishe gitaar laat horen blijkt dit een uitstekende combinatie en wordt de plaat naar een (nog) hoger niveau getild.